SONAP.

started @ 02.03 am
its almost mornin. jst d same borin night.
i hate when i bhv in ths way.
i know how much im annoyin. so bad. sorry.

well its hard to say smethin right now.
ya know wht, like everyday for me goes on by nothin
like i used to see everythin more clearly, bt yea not now.
i was like aw, wht d hells goin on around here?
can anybody help me?
can anybody understand wht i really am?

i feel like jst lost somebody who means to me so much
jumble. drift. stagnant. discouraged. blah blah
dun know wht to do,
umm seems like i always b like ths when i fall
nah.. weak, right ?

how many times..
i think tht mayb its better when im goin away
run n run to somewhere else.
so weird bt yeah.
like i dk wht, dk why, dk anythin at all.

so bored abt ppl who lives life as a dog,
all they can do is jst barks n bites everyone it doesnt like.
why did i care? yea.. 'why i hv to care!'
i know bt cant.
smethin comes to me again, again, again n again
n harder everytime it comes.
how could i carry on ?
thts too much. so sucks, really.

well i listened one song n i luv its meanin.
probably - fools garden

ya dun know, wht they will say
ya probably hv to do it ur own way
ya dun know, wht they will see
absolutely nothin - probably
ya dun know, wht they will do
noone ever knows, ya dun know too
ya dun know, wht they will say
ya probably dun need another way.

n yea i think it really works to me rt now hah
tht was right. why do i hv to b somethin im not ?

cmon nap, whteva they say ya dun hv to care!
dun let it means to ur life anymore!
go on, go on! it doesnt matter to ya at all ! :D

time to get a little more crazy !

finished @ 2.58 am
omg, i spent almost hour to write ths entry lol.



PS. SONAP, JUST FRIEND !
WE ARE JUST FRIEND N WILL B JUST FRIEND FOREVER
NOTHING MORE !

หลังจากผมหายไปหมกตัวอยู่นาน
เนื่องจากมรสุมชีวิตรุมเข้ามาถล่มกัน
จนผมจะกลายเป็นโจ๊กอยู่รอมร่อ
ผมจะสคริปต์เรื่องราวสั้นๆให้ฟังละกัน

ราวๆสองอาทิตย์ก่อนผมไม่สบายหนักครับ
ตื่นมาตาแดงตัวร้อนชิบหาย
ผมต้องลากสังขารไปเรียน ร.ด. ด้วยสปิริตอันเเรงกล้าครับ
เนื่องจากมันมีสอบ จะไม่ไปก็ไมได้

สุดท้ายก็กลับบ้านมา


ไอเหี้ย !

เดชะบุญ เเม่งมาฉีดเเมงสาบกันครับ
ไม่สิเขาเรียกว่าฉีดยุง

ปล.นภนต์เป็นสิ่งมีชีวิตที่กลัวเเมงสาบมากๆ

นั่นเเหละครับ
ตามนั้นเลย เข้าบ้านไม่ได้ ไม่กล้าเข้าครับ
คือทางเข้าห้องผมค่อนข้างจะเเคบ มืด เเละมิดชิด

ผมจึงไม่อยากเสี่ยง

ตัวก็ร้อน ตาก็เเดง หัวก็ปวด หายใจไม่สะดวก

เสือกมาฉีดเเมงสาบกันอีก
เนื่องจากทนพิษไข้ไม่ไหว ผนจึงพยายามกลั้นใจเดินเข้าไปในห้อง

จนถึงที่หมาย
ถอนหายใจโล่งอกมากครับ

จากนั้นก็รีบเปลี่ยนเสื้อผ้าไปหาหมอที่

ร.พ. วิชัยยุทธ

สรุปมาเเล้ว
ผมเป็นหวัด 2700 ครับ
เเม่งเอ๊ย

คือมันเเพงตรงที่ค่าตรวจหวัด 2009 ครับ
ตอนตรวจก็เเสนจะทรมาน

เขาให้เราหายใจลึกๆ
เเล้วจากนั้นเอาเเท่งเหี้ยมอะไรก็ไม่รู้ครับ
ยัดเข้าไปในร่องหมูก เนื่องจากการตรวจต้องใช้ ขี้มูกจากส่วนลึกของร่างกาย

พอจังหวะที่มันกำลังซอร์ดเข้าไปในร่องหมูกเนี่ย มันจะเจ็บมากครับ เเต่ที่เเย่กว่า .....
ตอนที่เข้าไปจนสุดเเล้วเหมือนจะดูดอะไรออกมาเนี่ย
เจ็บมากครับ จมูกเรามันจะตอดๆอารมณ์นั้นอยากจะช้อนปลายคางนางพยาบาลมากครับ

อยากบอกว่า เจ็บชิบหายเลยไอสัด ! ไหนมึงบอกไม่เจ็บไง

จนสุดท้ายเสร็จเเล้วกลับบ้านมา มอมยา คุยกับ ธัญญานุช
เรียบร้อย
นอน
เเล้วหลังจากนั้นอีก 3 วัน

ผมก็หยุดโรงเรียน
จ่ายเวลาไปกับการดูการ์ตูนเรื่อง ครูพิเศษจอมป่วน รีบอร์น

หลังจากผมหายจากอาการป่วย ก็เสนอหน้าไปโรงเรียนได้อย่างปกติ

.
..
...
....
.....
......
.......


จนมาวันเสาร์ที่ 28 ธ.ค.

ผมรับงานจาก Saluzi หรือบริษัทที่นำเกมของ EA Sport เข้ามาขายในไทยอย่างถูกกฏหมาย
นั่นเเหละครับ

ผมถ่อสังขารไปทั้งๆที่ยังไม่หายดีเท่าไหร่
เเต่ไม่เป็นไรครับ
งานนี้รับเเล้วต้องทำ
เดี๋ยวเสียเครดิต

ก็เลยถ่อไปครับ CTW ผมไปนั่งรอพี่จ๋าย[ 『犬夜叉』 ]
ตั้งเเต่บ่าย 2 กว่าเฮียเเกจะมาผมก็สวาปามโซ้ย Yayoi ด้วยตัวคนเดียวเรียบร้อย [เนื่องจากต้องกินยาหลังอาหารเที่ยง]

หลังจากนั้น
ผมก็ไปนั่งรอในสตูดิโอ 4Display [ สตูดิโอถ่ายรูปที่ชั้น 7 ฝั่ง Isetan ข้างๆร้าน อกิบะ คิส ]
เมื่อเฮียเเกมา ผมก็โต้จัมพ์กันซักพัก ฤทธิ์ยาเริ่มออกครับ
ผมเลย Take a nap ไปครู่นึง

ตื่นมา สตาฟฟ์งาน TGF ก็มากันหลายต่อหลายคน
หลังจากฟังสคริปต์งานเเล้ว

ก็เคลื่อนพลกันไปที่ ลานโตคิวหน้า MBK
จากนั้นนี่คือนรกครับ
ผมไปช่วยจัดสถานที่ถึง ตี 3
สุดยอดครับ
เหนื่อยมาก
เสร็จเเล้วก็นั่งรถกลับไปยัง ลาดพร้าว 101 บ้านเฮียจ๋าย
ไปงีบ 2 ชั่วโมง

ตื่นมาอีกที 6 โมงเช้า อาบน้ำเเต่งตัวไป MBK ต่อ
ไปจัดบู๊ธของทาง Saluzi ให้เสร็จจนครบครัน

ต่อจากนี้ผมได้ทำงานของผมจริงๆซักที

ผมคุมเกม FIFA 10 ครับ
ก่อนที่จะมีคนมาเล่นก็ต้องอธิบายการเล่นเกมซักนิด
เเต่เเล้ว
ปัญหาก็วิ่งเข้ามาหาผม

มีฝรั่งคนนึง
เดินดุ่มเข้ามานั่งที่บู๊ธ
ถือจอยเรียบร้อย

โอเค ผมกำลังจะอธิบายครับ
ผมจึงงมๆบอกเขาไปว่า

This game's control just like PES But R2 is Sprint

But . แม่งตอบผมได้เหี้ยมมากว่า I know I know

ผมคิดในใจ

มึง Know มึงก็เล่นไปเเล้วกัน กูไม่บอกมึงละ

หลังจากนั้นครับ
ผมก็ได้เผอิญเจอพี่ในบอร์ดคนนึง พี่เขาซื้อชูครีมมาฝากด้วย >< [ขอบคุณครับพี่กุ๊ก]

เมื่อถึงเวลา 20.30 งานจบลง
เหมือนสวรรค์ครับ

ทุกอย่างจบลงด้วยดี
คุ้มค่าเหนื่อยมากๆครับ

ทั้งหมดที่กล่าวมาคือเรื่องราวชีวิตที่ผ่านมาเเบบคร่าวๆ
ในช่วงที่ผมดองบล็อกนี่ล่ะครับ

โอเค เเต่ตอนนี้ ผมกำลังเจอมรสุมชีวิตลูกใหม่ครับ
ผมไม่มีเเรงจะเดินเเล้ว เเต่ยังไง ก็จะต้องเดินต่อไปครับ
สุดท้ายเราก็จะต้องฝ่ามันไปให้ได้



ปล.ครั้งนี้อัพไม่เลว ขอโทษครับ

เหนื่อย ....

ตอนนี้ผมเหนื่อยจริงๆครับ
ไม่มีกำลังใจเลย

ทำไมช่วงนี้ปัญหาชีวิตผม มันทำให้ผมรู้สึกเเย่สุดๆ
รู้สึกว่า โลกนี้มันว่างเปล่าเหลือเกิน
ผมอาจจะเคยเเสดงออกในด้านที่ สนุกสนาน ร่าเริง ออกไป
เเต่ไม่ว่ายังไง คนเราก็ต้องมีอ่อนเเอกันบ้าง .. ผมเองก็เช่นกัน

คราวนี้ผมเจอเรื่องที่เป็นปัญหาชีวิตใหญ่มากสำหรับผม
เรื่องมันซับซ้อน
จนผมต้องเก็บกลับเอามาคิด ทบทวนหลายๆรอบ
เมื่อทบทวนไป
เมื่อผมตัดสินใจออกไป
เมื่อผมได้เอ่ยถ้อยคำบางอย่างออกไป

มันทำให้ทุกสิ่งรอบข้างว่างเปล่าจริงๆ

เเละที่เเย่ที่สุด
ตอนนี้ทั้งผมเเละเเน๊ป ต่างอยู่ในอาการเดียวกัน
ผมเองคิดว่ามันเป็นอะไรที่เเย่มาก
ทำไม เราต้องมาตกอยู่ในอารมณ์นี้พร้อมๆกัน
เพราะปกติ ถ้าผมเหนื่อย เเน๊ปจะคอยช่วย ปลุกระดม
เเต่ตอนนี้ รู้สึกว่าเราทั้งสอง ตกอยู่ในอารมณ์เดียวกัน

จากที่กล่าวมาทั้งหมด

ผม......
ขอเวลาในการคิดทบทวนบางสิ่งบางอย่าง
ขอเวลาในการยอมรับบางสิ่งบางอย่าง
ขอเวลาในการจัดการบางสิ่งบางอย่าง ...

เเล้วผมจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ตอนนี้เราทั้งคู่ ขอหยุดพักซักหน่อย
เเล้วเราจะกลับมาครับ .

สวัสดีสวัสดี :D
ไปไซโคให้ซันอัพแต่ตัวเองดองก็น่าเกลียดชะมัด ๕๕.
เพราะฉะนั้นเราก็ต้องแอ็กทีฟกันหน่อย !
แน๊ปก็เรื่อยเรื่อยเลยช่วงนี้ พอไม่มีอะไรทำก็ฟุ้งซ่านกันไป

.

ยี่สิบหกตุลาสองพันเก้า
          ตีห้าครึ่ง / แม่ปลุก / ตื่นได้แล้ว / งง / งัวเงีย / วันอะไร / ? / เปิดเทอมวันแรก / ? /
ถอนหายใจ / รู้สึกแย่ / ตัดใจลุก / อาบน้ำ / แต่งตัว / จัดของ / กินข้าว / เวลา /
เกือบเจ็ดโมง / ออกจากบ้าน / ประมาณ / เจ็ดโมงกว่า / ถึงโรงเรียน / โรงอาหาร / นั่งเม้าธ์ /
เข้าแถว / เข้าห้อง / นั่งเซ็ง / มาทำไมวะ / ? / เรียนก็ไม่ได้เรียน / อาจารย์ก็ไม่เข้า /
ถึงเข้าก็เอาแต่บ่น / อ่านหนังสือ / tales of mystery and imagination / สนุกดี / 
พออ่านจบ / ว่าง / ทั้งวัน / น่าเบื่อ / เพราะฉะนั้น / .. / หลับ / ! / ๕๕๕ / แน่นอน /
ทางออกที่ดีที่สุด / สรุปง่ายง่าย / วันนี้ / หลับสบายจังจ้า :D
          บ่ายสอง / เลิกปุ๊ป / กลับบ้านปั๊ป / ไม่ค่อยชอบโรงเรียน / กลับถึงบ้าน / เปิดคอม /
ไม่สิ / นั่งหน้าคอม / ต่างหาก / รู้สึกว่า / ไม่ได้ปิดคอม / มาห้าหกเดือน / แอบกลัว /
จะระเบิดเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ / ? / อดทนหน่อยนะลูกแม่ / ๕๕๕ / วันนี้ / ดีใจ / ได้งานใหม่ /
ออกแบบโลโก้ / บริษัท xxx / (ความลับ) / เครดิต / คุณแป้ง / นายหน้าที่รัก / ๕๕ /
มีความสุข / เงินเอย / ไหลมาเทมา / สาธุ / ๕๕๕.

          แต่ / ช่วงนี้ / รู้สึก / สมองตื้อ / คิดอะไรไม่ค่อยออก / งานออกมา / ไม่ค่อยดี /
อย่างที่อยากได้ / เป็นอะไรไม่รู้ / นอยนอย / เฟลเฟล / ใกล้บ้า / ใครก็ได้ / ช่วยที / !

.

ปิดเทอมรู้สึกเหมือนสั้น แป๊ปแป๊ปก็เปิดเทอมแล้ว แย่จัง เฮ้อ ขี้เกียจตลอดเลยแน๊ป
ไม่ไหว งานล้นมือ ทำทันบ้างไม่ทันบ้าง ผลัดผลัดกันไป ดีอย่าง ได้ตังค์ ๕๕ ๕.

อยากจะบ่นถึงงานที่แล้ว ดรอว์อิ้งสองสามแบบ ตอนแรกตกลงกันไว้สองพันห้า
ไปไปมามาเหลือพันห้าซะงั้น ในใจก็รู้สึกไม่ค่อยดี (ตั้งพันนึง ๕๕) แต่จะบ่นก็บ่นไม่ได้
ไอ้เรามันไม่ใช่มืออาชีพ แค่รับจ้างเค้าเป็นมือสมัครเล่น เค้าอยากให้ทำก็ดีเท่าไหร่แล้ว
อีกอย่างเรื่องราคาเราก็บอกเองว่าแล้วแต่เค้า ไม่อยากตั้งราคา ด้วยเหตุผลเดียวกัน
แต่ก็น่าจะรักษาสัญญานิดนึง ราคาเราตกลงกันแล้ว คุณโอเคแล้ว แต่ไหงมาเป็นงี้ ?
โว๊ะ ไม่เข้าใจ ๕๕ ๕.

โอเคกลับมาเข้าเรื่อง :)

อีกเทอมเดียว อีกแค่สามสี่เดือน จะจบมอสามแล้ว ฮูเร ผมยาว ผมยาว ๕๕ ๕.
ดีจัง รอคอยมานาน ๕๕๕ อีตอนไว้ผมยาวล่ะอยากตัด พอตัดมาก็อยากไว้ ติงต๊องจริง
ดูสิ แป๊ปเดียวก็จะจบแล้ว ยังจำตอนสอบติดเตรียมใหม่ใหม่ได้อยู่เลย
รู้สึกยังไงก็ไม่รู้เนอะ ๕๕ แปลกแปลก บอกไม่ถูกเหมือนกันแฮะ

ว่าแต่ว่า คิดเหมือนกันมั้ย ? ทำไมเวลา่ผ่านไปเร็วจัง ?
ที่ผ่านผ่านมาเหมือนทำตัวไร้สาระยังไงไม่รู้เมื่อเทียบกับเวลาที่ใช้ไป
เหมือนยังไม่ทันทำอะไรซักอย่าง เผลอแป๊ปเดียวเวลาที่ว่าก็ผ่านไปแล้ว
จะย้อนกลับไปแก้ก็ไม่ได้ จะไปดูอนาคตเผื่อไว้ก็ไม่ได้
ทางที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ก็แค่ทำวันนี้ให้ดีให้คุ้มก็แค่นั้นเอง

มีคนเค้าเคยพูดกันไว้ว่า 'เวลาที่เรามีความสุขมักจะผ่านไปเร็ว'
มาลองคิดคิดดูแล้วมันก็จริงครึ่งไม่จริงครึ่งนะ

เวลามีความสุข ถ้าเราอยากจะเก็บเวลานั้นไว้มันก็อยู่กับเราได้นานกว่าที่คิดไว้เยอะ
ถึงเวลาเราเศร้า ถ้าไม่ได้ไปคิดอะไรกับมันมากมายมันก็ผ่านไปเร็วเหมือนกันนั่นแหละ

แต่ยังไงซะ "เวลา" ก็คือ "เวลา"
เป็นธรรมดาที่มันจะค่อยค่อยผ่านไปเรื่อยเรื่อย ไม่จำเป็นต้องรอใคร
เวลาจะผ่านไปเร็วหรือช้ามันขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกที่จะมองมันยังไงมากกว่า :)

จริงมั้ย ?

หลังจากที่ผมดองบล็อคมานาน
วันนี้มีเหตุอันจำเป็น ที่จะต้องติดไฟมาอัพบล็อค
เนื่องจากดูโอ้แน๊ปไซโคว่า "มึงไปอัพบล็อคบ้างสิค้า ดองนานแล้วน้าตัวเธอ"
ด้วยเหตุนี้ ซันน้อย จึงจำเป็นต้องติดไฟมาอัพ

.

วันนี้ผมไปเซ็นทรัลลาดพร้าวมา จะไปหาคุณเเฟนครับ                                
เมื่อไปถึงผมก็เดินโง่อยู่ในห้าง
เมื่อคุณเเฟนโทรมาบอกว่า "ซัน ออกมารอเค้าหน้าเซ็นทรัลนะ"
ไอ้ผมก็เดินๆไป กำลังจะออกจากห้าง

Fck Up Sht !!!

มีพนักงานคนนึง เดินมาประชิดตัวเข้ามาหา ถามผมว่า
"น้องครับ พี่ขอรบกวนสัมภาษณ์นิดนึงนะครับ"
ผมเองด้วยความเป็นคนใจดีขี้เกรงใจ ผมเลยบอกไปว่า "ได้ครับ"
เวลาผ่านไป 5 นาที พี่เเกเล่นถามนู่นถามนี่ เช่น น้องซื้อเสื้อผ้าที่ห้างอะไรครับ?
น้องซื้อเครื่องกีฬ่าที่ห้างไหนหรือครับ? น้องไปทานอาหารที่ห้างไหนบ่อยครับ?
ซักพักมันก็เริ่มลาม ........ มันถามผมว่า "ครอบครัวมีกี่คนครับ รายได้เท่าไหร่ต่อเดือน?"
........ เออ ไอสลัด ไม่ถามกูไปเลยล่ะมีเมียรึยัง?

หลังจากสัมภาษณ์เสร็จ ผมก็ได้ของตอบเเทนมา คือ ...
..... ผ้าขนหนูผืนน้อยในห่อเซ็นทรัลสีแดง .....
ที่กูนั่งโดนกดดันจากคุณเเฟน กูจะไปหาเเฟนมึงก็รั้งกู .. นี่หรือของตอบเเทนจากมึง

เมื่อผมหลุดจากสภาวะเลวร้ายตอนกำลังเดินโง่อยู่หน้าห้าง
เเล้วพรหมลิขิตก้บันดาลให้ผมได้เจอกับคุณเเฟนครับ
หลังจากนั้น เมื่อเข้าไปในห้าง คุณเเฟนก็เกิดหิว ผมเองก็ยังไม่ได้กินอะไรตั้งเเต่เช้า
คุณเเฟนอยากกินเเม๊ค ตัวผมเองยังไงก็ได้
เเต่เท่าที่จำได้ในซีลีบั้มของตัวผมจำได้ว่าไอห้างนี่เเม่งไม่มีเเม๊คนี่หว่า
พอเดินไปเดินมา ผมก็ได้พบความเลวของตัวเอง เเล้วก็ ความสลัดของห้างนี้ครับ

คือว่า ........

ไอ้ตอนที่ผมโดนไอ้เหียม นั่นสัมภาษณ์ ตอนนั้นผมนั่งอยู่หน้าเเม๊ค
สังเกตุว่า ห้างนี่เเม่งตั้งเเม๊คไว้ติดกับ KFC เลยมึง
การจัดทำเลอันน่าเกิดการตีกันระหว่าง 2 ร้านนี้
ทำให้ผมฉุกคิดถึงโฆษณาอะไรซักอย่างของเมืองนอกเขาครับ

เป็นโฆษณาที่มาสค็อตของ เเม๊คโดนัลด์ เดินเข้าไปซื้อของที่ร้าน KFC
เป็นโฆษณาที่น่าทำให้เกิดการซั่มกันระหว่าง 2 ร้านมาก

ลองคิดดู ถ้าสมมติพี่แม๊ค เดินไปซื้อไก่ KFC
แล้วลุงเคนตั๊กกี้ เดินไปซื้อเบอร์เกอร์แม๊ค
อะไรจะเกิดขึ้น ?

OMG !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

.
.

สุดท้ายนี้ .... ผมมีอะไรอยากจะบอกกับดูโอ้ครับ

"แน๊ป ! ....... กรูว์อัพบล็อคเเล้วน๊าาาา !!!"

โอ้ยดองมานานมากมาก :O
มีนู่นมีนี่ให้ทำเต็มไปหมด ลืมบล็อคสนิทเลย ๕๕.
อยากอัพแต่ไม่รู้จะอัพอะไรดี
เลยเอางานที่วาดไว้มาอวด ๕๕ ๕ :D

*



งานแรกแรกที่แน๊ปวาดเลย ปลื้มใจ ๕๕ วาดตั้งกะตอนมอหนึ่งแน่ะ
ตอนนี้มอสามล้า แต่รู้สึกยิ่งวาดฝีมือยิ่งน้อยลง ๕๕ ๕.



อีอีกับนิจิ วาดตอนมอหนึ่งเหมือนกัน ส่วนตัวแน๊ปชอบเส้นนิจิมากกว่านะ คมดี
รูปสองที่เป็นนิจินี่มาวาดทีหลัง ไม่มีอะไรทำ ๕๕ ๕.

รูปแรกตลกอ่า วาดพีทาโกรัส ทำไมออกมาเหมือนขงเบ้งก็ไม่รู้ ๕๕ ๕.
แถมเบี้ยวอีก ไม่ไหวไม่ไหว ๕๕.



รูปแรกใช้นิจิ วาดตอนมอสอง แข็งไปหน่อยเนอะ แสงก็คนละทิศคนละทาง ๕๕.
รูปสองเป็นอีอี ไม่มีแบบ อิมเมจิ้นทรี ๕๕ ชอบฟิลภาพนะ เหงาดี



ก๋วยเตี๋ยวเรือเจ้าเก่าจ้า ! วาดตอนมอสองอีกแล้ว
ตอนวาดก็ว่าดูดีนะ พอเสร็จแล้วมาดูก็แบบ ทำไมมันเบี้ยวจังวะ ? ๕๕.

รูปนี้ดูผิดสเกลมากเลยเนอะ ๕๕ คอย๊าวยาว
แต่อยากจะแก้ตัวว่าไม่ได้วาดผิด เพราะหน้าเค้าหันข้างแต่เอี้ยวตัวมาข้างหน้า
พอไม่ได้วาดไหล่ลงมาด้วยมันเลยดูผิดปกติ ๕๕ ๕.



อ่า อันนี้งานมอสามแล้ว ๕๕. ม๊าเค้าเองแหละทุกคน ๕๕
ของขวัญวันแม่ ม๊าร้องไห้เลย ๕๕
ตั้งใจวาดมากเลย ถึงจะไม่ค่อยเหมือนก็เถอะ ๕๕.



อันนี้สดสดร้้อนร้อน เพิ่งวาดเสร็จเมื่อกี้เอง
ดีใจมาก คราวนี้วาดผู้หญิงออกมาแล้วไม่เหมือนกระเทย ๕๕ ๕.

*

จริงจริงอยากลงรูปที่วาดทั้งหมดเลย
แต่ส่วนใหญ่เป็นงานที่วาดให้ลูกค้าเลยไม่อยากเก็บไว้
เหมือนขายแล้วขายเลย ถ้าเอามาโชว์แล้วมันยังไงไม่รู้ ๕๕.

ถ้าอยากดูรูปใหญ่กว่านี้(อีกนิดนึง)ก็เข้าไปดูในไฮแน๊ปได้นะคะ ลิ้งค์อยู่ขวามือ
แต่เวลาเอารูปมาลงคอมแล้วไม่ค่อยเห็นเงาเห็นเส้นเลย แย่แย่ :O

เดี๋ยวไว้วาดแล้วเอามาลงอีก ๕๕.
แน๊ปอยากได้คำติชมเรื่องงานที่วาดเยอะเยอะ
ดีตรงไหนไม่ดีตรงไหนต้องแก้ตรงไหน
คราวหน้าเวลาวาดจะได้เอาตรงจุดนั้นไปแก้ :D

แล้วเคยมั้ย ?
ที่เวลาเราอยากจะลืมอะไรบางอย่าง
อยากจะลืมว่าเคยเบื่อ อยากจะลืมว่าเคยเหงา
อยากจะลืมว่าเคยรัก อยากจะลืมว่าเคยเจ็บ

แต่ถึงอยากจะลืมมากแค่ไหน..
ก็ทำไม่ได้ซักที :)

ระยะหลังมานี่รู้สึกนับวันยิ่งไม่อยากไปเรียนครับ
ขี้เกียจนี่ก็ส่วนนึง เเต่รู้สึกว่า โรงเรียนในประเทศไทยมันดูทารุณกรรมเกินไป
มีทั้งคุณครู เตะเด็กนิ้วหักบ้าง จับหัวกระเเทกกระดานดำบ้าง
เด็กเอาคัตเตอร์กรีดกบาลกันบ้าง เตะบอลอัดท้องนักเรียนบ้าง

คือ......โรงเรียนเเม่งเป็นอะไรที่น่าสยองว่ะ
คือให้อารมณ์ประมาณ มึงไปอยู่โรงเรียน ซูซูรัน ในอีกางั้นอ่ะ

ไม่รู้สิ ผมเองรู้สึกว่า คนสมัยนี้ชอบทำอะไรกันเเปลกๆ
ผมไปเจออยู่ข่าวนึง (ก็นานมาเเล้วเเหละ)

เป็นข่าวดี
ผู้หญิงใจสาบคนนึง สะอิ้งกายขึ้นไปนั่งหลังกระบะ
เอาเชือกผูกคอหมา..เเล้วลากไป
พ่องตาย!!!!

ทำเพื่อ?

ถ้าผมเป็นหมาผมจะพูดกับเจ๊คนนั้นว่า
" HEY GIRL !!!! DID I KILL YOUR FATHER ? "
ประมาณนี้ครับ

คือเเม่ง มึงเเค้นบานาน่าอะไรกับหมาวะ
เจ๊กเเม่ม ผมไม่ได้เดือดร้อนเเทนตับอะไรหรอก
เเต่รู้สึกว่าเเม่งไร้เหตผล

กลับมาเรื่องเรียนต่อ

หลังจากที่ช่วงหลังๆเจอการศึกษาไทยปั่นกระโหลกเข้าให้
อีกทั้งดูคลิปฮิทเลอร์มา ทำให้ผมตรัสรู้ว่า ..........

     "เจ๊กครก พายอาร์ กำลังสอง เรียนไปทำเตี่ยมึงหรอ ?
ข้อสอบออกมายากฉิบหาย ละติจูดลองติจูด เรียนไปทำ คอวอยอ อะไรวะ"

     "ถามจริง สับเซ็ต เนี่ยกูเรียนไปใช้ซื้อหมูย่างหน้าปากซอยได้มั้ยวะ?
เเล้วนี่กูเรียน ศิลป์ - ภาษา เอาเลขมากให้กูเรียนหาโคตรมึงไง ?"

     "ไอศาสตร์หมา เดี๋ยวมึงคอยดู กูเรียนจบไป กูจะไปเปิดร้านขายหมู
เเถมชื่อให้ด้วย "หมูสเเควร์รูท!!!" "

.

สิ้นหวังเเล้วโว้ย ย ยย ย  ไอเจ๊กโข่ง
การศึกษาไทยทำกูสิ้นหวังเเล้ว !!!!!!!

ทุกคนคงจะคิดว่า
ไอซันนี่แม่งใครวะ ?
เชี่ยนี่เเม่งมาไงวะ ?
ไอกล้วยหอมทอดไม่สุกนี่มันบ่นอะไรของมันวะ ?

.

          ซัน .. คืออมนุษย์ตัวเล็กๆคนหนึ่งบนโลกอันกว้างใหญ่ไพศาล
เป็นมนุษย์จำพวก บ้าเกม พูดไปเป็นภาษา ขี้บ่น คิดในเรื่องที่ชาวบ้านเขาไม่ค่อยคิด
นี่เเหละ คือไอสาบทะเล นามว่า "ซัน"


เรื่องมีอยู่ว่า
วันนี้ ตอนที่กำลังนั่งทำธุระอยู่นั้น ผมได้นั่งคิดอะไรไปเรื่อยว่า 
"ผีไทยกับผีฝรั่งมันมีอะไรเเตกต่างกันมั่งวะ ?"
พอนั่งทำธุระซักพักนึง
ผมก็นึกออกด้วยการประมวลผลของหัวสมอง  CPU Celeron ว่า  ..


ตวามโสโครก
ความทันสมัย
เเละอีกหลายอย่าง

.

จะไล่ให้ฟังดังนี้ .....

          1. อาหารการกินครับ คุณสังเกตมั้ยว่า ผีไทยเเม่งกินเเต่อะไรเน่าๆ
ผีไทยเเม่งกินเสต็กไม่เป็นครับ ผีไทยชอบกินอะไรจำพวก ขี้ดิบ ไส้วัว ขี้วัว ไก่ดิบ อะไรทำนองนี้
เราลองไปสังเกตทางฝรั่งดีกว่า ไอพวกเเวมไพร์มันจะเเดกเเต่อะไรที่.....หรูสลัดครับ
เช่น เสต็ก เลือดมนุษย์  ซึ่งผีไทยเเม่งแดกไม่เป็น

          2. งานอดิเรก  ผมสังเกตดูว่า ผีไทยจะชอบทำอะไรที่พื้นๆครับ
ถ้าเป็นผีผู้หญิงจะทำตัวเเรดๆ ล่าผู้ชาย พอเขาเผลอก็เเดกขี้เเม่ม ถ้าเป็นผีผู้ชายจะนั่งจับสั่นเเม่งทั้งวันเเต่ถ้าเป็นผีเมืองนอก ล่าสุด ทไวไลท์ เเวมไพร์ Godam'Shit!!!! งานอดิเรกมันคือ ...
"เล่นเบสบอล" ครับ โคตรจะเดิร์นเลยมึง..

          3. การเเพร่พันธุ์ ผีไทยไม่เคยเเพร่พันธุโดยตัดต่อพันธุ์กรรมครับ อย่างน้อยกัดก็ยังดี
ยังดูมีความสะอาดอยู่บ้าง เเต่ผีไทยไม่ครับ เเม่งจะติดกันทางน้ำลาย....เป็นอะไรที่ตรงข้ามกับผีฝรั่ง
เช่นพวก ผีชีวะ เบลด อะไรพวกนี้ เเม่งมีการตัดต่อพันธุกรรมครับ เปรียบผีห่าพวกนี้ได้ยังกับจิ้งจกตุ๊กเเก

          4. พาหนะ ผีไทยครับ ปอบ เดินตีนเปล่าครับ หรือที่อิ้งเรียกว่า  On Foot
ถ้าเป็นกระสือ เจ๊เขาจะขี่ไส้ไปครับ รู้สึกก๊อดกว่าปอบขึ้นมาระยะนึง เเต่ที่ก๊อดที่สุด กระหังครับ !!!!
เจ๊ดดู้ว ว ว  ปลาทูเจ๊เจียงเข่งละ 35 เอา2เข่ง 70 รวมกันได้พาหนะของกระหังอันนึงเลยครับ
มาดูอย่างฝรั่ง ...... ผีดิบขับลีมูซีน ...... พ่องดาย.....

          5. การแปลงร่าง [Tranceform]  กระสือวาเลนไทนย์ครับ .... . . . ชีเเปลงร่างโดยถอดไส้
เป็นอะไรที่โสปี๋มาก เมื่อเทียบกับมนุษย์หมาป่า ที่เเปลงร่างโดยพระจันทร์
เเล้วเป็นกล้วยอะไรที่ต่างกันคนละขั้วโลก

.

ขอจบเอ็นทรี่บ่นๆเพียงเท่านี้เเล้วกันครับ
เป็นการปูพื้นลองดู
ขอบคุณครับ

ทำบล็อคครั้งแรกในชีวิต มั่วสุดสุดไปเลย ๕๕ ๕.
บล็อคนี้แน๊ปกะซันผลัดกันอัพตามว่าง วันนี้ตาแน๊ปก่อนแล้วกัน :D

SONAP จริงจริงอ่านว่า ซันแน๊ป
แต่เวลาแน๊ปอ่าน แน๊ปก็จะอ่านว่า โซแน๊ป
เวลาซันอ่าน ซันก็อ่านว่า ซันแอ๊บ (?) ๕๕๕ ๕.

ปัจฉิมลิขิต : แค่เพื่อนจ้า :D

------------------------------------------------------------

ยี่สิบหกกันยาสองพันเ้ก้า
          6.30 / บนเตียง / แม่ปลุก / งัวเงีย / ยังง่วง / เมื่อคืนตีสี่ / อาบน้ำ /
แต่งตัว / ลังเล / ชุดนักเรียน / หรือชุดพละ / ? / สุดท้าย / ตัดสินใจ / ชุดนักเรียน /
ห้องครัว / กินข้าวต้ม / ใส่กระเทียมเจียว / ดูทีวี / ข่าวการเมือง / น่าเบื่อ /
ปิดทีวี / กินเงียบเงียบ / อิ่ม / เก็บจาน / เดิน / เข้าห้อง / เตรียมของ /ดินสอกด /
ไส้ดินสอ / ปากกา / ยางลบ / ลิขวิด / ใส่กระเป๋าผ้า / ลายมิกกี้ / ออกจากบ้าน.
          เรียกแท๊กซี่ / ไปศรีพฤฒา / ไม่เคยไป / ไปไม่เป็น / แท๊กซี่ / พูดมาก /
น่ารำคาญ / ขับวนไปวนมา / 7.30 / ถึง / เกือบไม่ทัน / สอบ / พรีมหิดล /
ตื่นเต้น / คิดในใจ / ตายแน่กู / ๕๕๕ / 8.10 / เข้าห้องสอบ / วิชาแรก /
คณิตศาสตร์ / หกสิบข้อ / สามชั่วโมง / เห็นข้อสอบ / ง่วงทันที / นั่งทำไป /
ควงปากกา / สมองตื้อ / เริ่มคิดไม่ออก / หันซ้าย / ตอบสี่ / หันขวา / ตอบสอง /
มองข้อสอบ / แล้วกูจะเอายังไง / ? / ๕๕๕ / มึนมึน / แต่ก็ทำ / จนเสร็จ /
พักกลางวัน / กินนม / หนึ่งขวด / เผื่อจะสูง / ? / 12.00 / วิชาที่สอง /
วิทยาศาสตร์ / แปดสิบสี่ข้อ / นั่งทำ / เหมือนเดิม / 14.00 / หมดเวลา /
เก็บของ / เดิน / ออกจากห้องสอบ / โล่ง.
          กลับบ้าน / อาบน้ำ / นอน / บิดขี้เกียจ / ดูทีวี / เดอะแนนนี่ / มิสไฟน์ /
ช่องสิบห้า / ชอบดู / ดูจนจบ / สามตอน / ลงบันได / เล่นคอม / เบื่อไฮไฟว์ /
อยากทำได / เว็บอะไรดี / ? / กูเกิ้ล / เซิร์ช / ไดอารี่ / ขึ้นมาพรึ่บ /
เลือกไม่ถูก / ไปไปมามา / เพื่อนบอก / เอ็กซ์ทีน / ลองเล่น / เอ๋อ / ทำไม่เป็น /
๕๕๕ / มั่ว / 19.30 / นั่งเขียนบล็อคนี้ :)